Sonja is een levendige en vrolijke vrouw van 50 jaar

Nieuwsbrief Fonds Psychische Gezondheid nummer 2 augustus 2010.

 

Sonja is een levendige en vrolijke vrouw van 50 jaar.

Als je haar ziet, zou je niet denken dat zij in 1998 een angststoornis kreeg. Sonja zegt: “Ik heb de hel gezien, maar ik ben er uiteindelijk sterker uitgekomen”. Nu twaalf jaar later, gaat het erg goed met haar. “Door veel praten, aan jezelf werken en doen wat je wilt en kunt, ben ik er weer bovenop gekomen”. Sinds zeven jaar heeft ze een eigen praktijk ‘In-balanz’, www.in-balanz.nl.

Sonja: “Ik had vooral veel angstklachten,ik was echt bang om dood te gaan.

Daarnaast had ik last van hyperventilatie,paniekaanvallen en heftige hartkloppingen.

Ik kan niet uitdrukken hoe erg mijn angst was, zo vreselijk. Door de bijwerkingen van de antidepressiva

dacht ik soms zelfs dat ik kon vliegen.

Ik kreeg last van paniekaanvallen na jaren van enorme spanning. Mijn tweeling is zes jaar lang ziek zijn geweest, vandaar. Een van mijn kinderen heeft toen hij twee was een koortsstuip gehad. Ik dacht dat hij dood was. En ik was al geen held en vond hem in zijn bedje. Dat was echt een trauma voor me. Daarna kreeg hij om de twee à drie weken koorts. Natuurlijk was ik heel bang dat hij weer een stuip zou krijgen. En dat gebeurde ook. Ik weet niet meer hoeveel het er waren, maar het duurde tot zijn achtste.

Toen ik eindelijk dacht alles weer op de rit te hebben, kreeg ik opeens paniekaanvallen.

Mijn lichaam liet me in de steek”.

Steun

“Gelukkig had ik een lieve psychiater die me goed geholpen heeft. Dat was fijn. En mensen uit mijn omgeving probeerden me te steunen. Maar de meeste steun heb ik gehad van lotgenoten. Zij weten precies wat je meemaakt en hoe het is om een angststoornis te hebben. Daar heb ik mijn kracht uitgehaald: verhalen van anderen. Zij vinden je niet raar of gek, maar accepteren je zoals je bent. Dat is erg waardevol.”

Zelf iets doen

“Ja, ik heb nu een eigen praktijk en dat gaat heel goed. Ik help mensen met angsten, dwang, hyperventilatie, fobieën.

Ik voelde dat ik iets wilde en moest doen voor anderen. Mijn angststoornis heeft zoveel impact op me gehad. Het voelt bijna logisch dat ik nu anderen help. Maar ik voel me ook wel eens bevoorrecht .Wie ben ik dat ik dit mag doen? Het belangrijkste vind ik dat mensen beseffen dat je iets aan je problemen kunt doen. Je hoeft niet achter de geraniums te blijven zitten. Er zijn mogelijkheden,maar dan moet je er ook zelf iets aan willen doen. Al zeven jaar zie ik mensen in mijn praktijk en de meesten gaan weer gelukkig weg. Dat geeft me zoveel energie. Ik ben gelukkig en zou willen dat meer mensen gelukkig worden door de juiste zorg en aandacht voor hun problemen.”

Wat is een Angststoornis?

Een angststoornis is een psychische stoornis die zich kenmerkt door extreme angst. Bijvoorbeeld angst voor bepaalde dingen, dieren of situaties. Of angst om een ziekte te krijgen of dood te gaan. Een beetje angst is niet erg, want het waarschuwt voor eventueel gevaar. Maar iemand met een angststoornis vindt bijvoorbeeld een telefoontje plegen al angstig. Als de angsten niet reëel zijn en de klachten gaan iemand z’n leven bepalen, dan heet dat een angststoornis.

Uit onderzoek blijkt dat bijna twintig procent van alle Nederlanders in zijn leven ooit last heeft van een vorm van angststoornis. Dat is 1 op de 5 mensen. Angststoornissen gaan bijna nooit vanzelf over. Maar gelukkig zijn angststoornissen goed te behandelen met gedragstherapie en medicijnen. Wacht dus niet met hulp zoeken!

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.